شرح مختصر : سیستم بیومتریک یکی از فناوریهای برترجهان است و پردازش تصویر در اثرانگشت هم یکی از مشخصه های فیزیکی از این تکنولوژی می باشد. در این پروژه ابتدا در مورد سیستم بیومتریک و متدها و بخش های آن بیان شده است. در میان سیستم های تعیین هویت، سیستم هایی که از ویژگی های فیزیولوژی یا رفتاری افراد استفاده می کنند، از قابلیت اعتماد و سطح اپردازش تصویر اثر انگشت در بیومتریکشرح مختصر : سیستم بیومتریک یکی از فناوریهای برترجهان است و پردازش تصویر در اثرانگشت هم یکی از مشخصه های فیزیکی از این تکنولوژی می باشد. در این پروژه ابتدا در مورد سیستم بیومتریک و متدها و بخش های آن بیان شده است. در میان سیستم های تعیین هویت، سیستم هایی که از ویژگی های فیزیولوژی یا رفتاری افراد استفاده می کنند، از قابلیت اعتماد و سطح امنیت بیشتری برخودارند که نمونه ای از آن تشخیص هویت از طریق اثرانگشت می باشد که به دلیل دقت بالا و سادگی، متداو ل ترین و پرکاربردترین روش شناسایی افراد براساس تکنولوژی بیومتریک است. در ادامه به روش تحلیل اثرانگشت و نحوه ی بدست آوردن اثرانگشت ارائه گردیده است. در نتیجه به شناسایی از طریق اثران

بازی های المپیکیاالمپیاد ورزشیبه جشنوارهٔ ورزشی ای گفته می شود که به عقیدهباستان شناسانوتاریخ نویساندریونانباستان به انجام می رسیده، و در اواخر قرن ۱۹ میلادی مجدداً احیا شد.[۱]در دوره باستان جشنها در ابتدا جنبه مذهبی داشته و برای ادای احترام بهزئوس(پادشاه خدایان یونان) در صحن مربوط به او درالمپیابرگزار می شد. دریونانباستان شرکت کنندگان متشکل از مردانی که ثروت و وقت کافی داشتند که به تمرین ورزشی بپردازند بودند.[۲]پس از احیا مسابقات در دوران مدرن، تا دهه هفتاد قرن بیستم میلادی شرکت کنندگان حتماً می بایست ورزشکاران غیر حرفه ای می بودند؛ ولی در طی دهه هشتاد قرن بیستم، درها به روی ورزشکاران حرفه ای هم باز شد از ویکی پدیا، دانشنامهٔ آزاد

بازیهای المپیک در ابتدا یک جشن مذهبی بود که برای ادای احترام بهزئوس(پادشاه خدایان یونان) در صحن مربوط به او برگزار می شد. این مسابقات هر چهار سال یک بار و از سال ۷۷۶ قبل از میلاد در المپیا که محل صحن زئوس بود برگزار می شد.[۲] افسانه های زیادی پیرامون پیدایش مسابقات المپیک به وجود آمده است: بر اساس یک داستان،هرکول(که در اساطیر یونانی نیم خدا بود) آن را جهت تجلیل از فتوحات بی نظیرش بوجود آورد. بر اساس افسانه های دیگر زئوس وکرونوس، دو خدای یونان باستان، با یکدیگر بر سر فرمانروایی المپیا به جدال برخاستند که نهایتاً زئوس به پیروزی نائل آمد. بر اساس این داستان مسابقات المپیک یادبود این پیروزی می باشد.[۳] در دوران باستان تنها مردان یونانی که آزاد (و نهبرده) متولد شده بودند می توانستند در مسابقات در جشن مذهبی زئوس شرکت کنند. زنانی که مجرد بودند در تاریخ دیگری به احترامهراهمسر زئوس و مادر هرکول، به مسابقه می پرداختند. زنهای ازدواج کرده حق شرکت در مسابقات را نداشته و در صورت مخالفت باید بهای آن را با جانشان می پرداختند.[۱][۲]مسابقات المپیک در بین یونانی ها از اهمیت زیادی برخوردار بود چنان که مور

یک باستان شناس آلمانی به نام در دل تپه های خاموش به کاوش پرداخت، و آثار شگفتی را کشف کرد. فکر احیای این بازیها قوت گرفت و با هزاران دشواری مردی شریف، انسان دوست و دانشمند بنام فرانسوی به کمک دوستان خود در سال ۱۸۸۹ در پاریسهمایشیتشکیل داد و اساس بازیهای جدید المپیک را پی نهاد. بازیهای المپیک با الهام ازاین نام و این دورهای قهرمانی بوجود آمد. رسماً از سال۱۸۹۶ بود که درآتن انجام گرفت وپس از آن هر چهارسال یک بار در نقاط مختلف جهان انجام گرفته است؛ و فقط سه دوره به دلیل جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم انجام نپذیرفت. از ویکی پدیا، دانشنامهٔ آزاد

شمار شرکت کنندگان در المپیک از ۲۴۵ شرکت کننده از ۱۵ کشور جهان در سال ۱۸۹۶، به حدوداً ۱۱٬۱۰۰ ورزشکار از ۲۰۲ کشور جهان درالمپیک تابستانی ۲۰۰۴درآتنرسید. شمار شرکت کنندگان در المپیک زمستانی بسیار کمتر از شرکت کنندگان در المپیک تابستانی است؛ درالمپیک زمستانی ۲۰۰۲درسالت لیک سیتی، ۲٬۴۰۰ ورزشکار از ۷۷ کشور جهان در ۷۸ رویداد ورزشی با یکدیگر به رقابت پرداختند. المپیک یکی از بزرگترین رویدادهای رسانه ای است. درالمپیک سیدنی ۲۰۰۰بیش از ۱۶٬۰۰۰ گزارشگر و روزنامه نگار حضور داشتند و حدود ۸/۳ میلیارد بیننده از طریقتلویزیونبازیها را مشاهده کردند. رشد المپیک یکی از بزرگترین مشکلاتی است که المپیک در حال حاضر با آن مواجه است. گرچه در دهه ۱۹۸۰، ورود ورزشکاران حرفه ای و کمک مالی توسط شرکت های بزرگ بین المللی مشکلات مالی را برطرف کرد، اما شمار زیاد ورزشکاران، خبرنگاران و تماشاچیان شهرهای میزبان را در مورد سازماندهی المپیک با مشکل مواجه می کند. از ویکی پدیا، دانشنامهٔ آزاد

در حال حاضر ۲۰۳ کشور در رقابتهای المپیک شرکت می کنند. این رقم از ۱۹۳ کشوری کهسازمان ملل متحدبه رسمیت شناخته بیشتر است. کمیته بین المللی المپیک بر خلاف دیگر سازمانهای بین المللی به کشورهایی که دارای استقلال سیاسی نیستند نیز اجازه شرکت در رقابتهای المپیک را می دهد. در نتیجه، بسیاری از مستعمرات و کشورهای غیر مستقل اجازه دارند تا تیمها و ورزشکاران خاص خود را روانه مسابقات المپیک کنند حتی اگر این ورزشکاران دارای شهروندی یک کشور دیگر عضو کمیته المپیک باشند. سرزمینهایی همچونپورتوریکو،برمودا، وهونگ کونگ، نمونه های بارز این مسئله هستند، و تمامی آنها گرچه قانوناً بخشی از یک کشور دیگر هستند اما به صورت کشورهایی مستقل در این رقابتها شرکت می کنند. همچنین، از سال ۱۹۸۰،تایوانتحت عنوان ، و تحت پرچمی که کمیته بین المللی المپیک طراحی کرده در این رقابتها شرکت می کند. پیش از این سالجمهوری خلق چینبه بهانه آنکه تایوان تحت عنوان در این رقابتها شرکت می کرد از شرکت در این رقابتها امتناع می کرد. کمیته بین المللی المپیک در ۹ فوریه، ۲۰۰۶، جمهوریجزایر مارشالرا به رسمیت شناخت و این سرزمین نیز می تواند درالمپیک ۲۰۰

جنگ به رغم آنچه که کوبرتین امید آن را داشت، المپیک نتوانست مانع از وقوع جنگ شود در حقیقت، به خاطر جنگ سهالمپیادبدون برگزاری مسابقات المپیک سپری شد؛ المپیک ۱۹۱۶ به خاطرجنگ جهانی اولبرگزار نشد، و رقابتهای ۱۹۴۰ و ۱۹۴۴ نیز به دلیلجنگ جهانی دومبرگزار نشد. همچنین، کشورهای پیروزجنگ جهانی اولمانع از حضور کشورهای مغلوب درالمپیک ۱۹۲۰شدند. کشتار مونیخ در حین برگزاریبازی های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ در مونیخ (آلمان غربی)، ۱۱ عضو تیم المپیکاسرائیلتوسط گروهی از سربازان انتقام جویفلسطینیتحت عنوانسازمان سپتامبر سیاه، گروگان گرفته شدند. طی یک حمله آزادسازی نافرجام توسط پلیس آلمان غربی ۹ نفراز ورزشکاراناسرائیل، یک پلیس و ۵ نفر از گروگان گیران توسط گلوله های پلیس آلمان غربی کشته شدند. از آن واقعهٔ آزادسازی نافرجام، اکنون به نامکشتار مونیخیاد می شود از ویکی پدیا، دانشنامهٔ آزاد